ببيبنيد چه قافيه متفاوت و زيبايي دارند اين ابيات:
اي آيت بديع ندانم چه آيتي
كز وهم تيز مردم دانا نهانيا
اثبات شادكامي و نفي غمانيا
جز راستي و نيكخويي را ممانيا
اندر ميان بيت بر انديشه بگذرم
گويم كه جوهري ، عرضي يا روانيا
نه جوهري و نه عرضي و نه عنصري
نه صورتي و نه خردي و نه جانيا!
با عاشقان نشين و همه عاشقي گزين
با هر كه نيست عاشق، كم كن قرينيا
باشد كه در وصال ببينند روي دوست
تو نيز در ميانه ايشان ببينيا!
چيزي همي كند اندر دلم بديع
وصفش همي تمام ندانم تو آنيا!
/ابو سعيد ابوالخير/